باب اوّل : وقف ، سكت ، قطع قبل از ورود در مباحث مربوط به اين فصل ابتدا دربارهء چند اصطلاح ، توضيحاتى ارائه مىشود : 1 - وقف در لغت ، منع كردن از چيزى است ، مثل اينكه مىگويند : « وقفت فلانا عن كذا » ( فلانى را از كارى منع كردم ) و در اصطلاح ، وقف عبارت از قطع صوت و نفس بر كلمه‌اى قرآنى است كه قارى مىتواند بنابر عادت ، لحظاتى تجديد نفس نموده ، سپس تلاوت را ادامه دهد . رجوع به قرائت هم پس از وقف ، بر سه گونه است : 1 - شروع به تلاوت بعد از كلمهء موقوف عليها ، چنانچه ابتدا از آن مناسب باشد . 2 - شروع از خود كلمه موقوف عليها . 3 - ابتدا از كلمه و با عبارت قبل از موقوف عليها . نكته قابل يادآورى اين است كه وقف هم در آخر و هم در وسط آيات صورت مىگيرد ، ولى در وسط كلمه يا در جايى كه در رسم الخط قرآن به صورت موصول ( با هم ) آمده وقف نمىشود « 1 » .

--> ( 1 ) - احكام قراءة القرآن الكريم ، ص 251 .